Van Zoetermeer naar Noordhove

De geschiedenis van onze wijk en Wijkvereniging Noordhove ’86

Wie vandaag door Noordhove loopt, ziet een groene woonwijk met woningen, scholen, parken en water. Toch lagen hier enkele tientallen jaren geleden vooral weilanden, sloten, boomgaarden en boerderijen. De geschiedenis van dit gebied gaat echter veel verder terug dan de bouw van de wijk.

Noordhove is niet alleen het verhaal van een veranderend landschap, maar vooral ook van bewoners die samen een nieuwe wijk opbouwden. Uit hun behoefte aan voorzieningen, activiteiten en ontmoetingsplekken ontstond Wijkvereniging Noordhove ’86. Later werd wijkgebouw ’t Span een belangrijk middelpunt van die gemeenschap.

Van veenlandschap naar stad

De geschiedenis van Zoetermeer gaat ruim duizend jaar terug. Archeologisch onderzoek heeft aangetoond dat er rond het jaar 985 al mensen in het gebied aanwezig waren.

In de middeleeuwen werd het natte veengebied geleidelijk ontgonnen. Boeren groeven sloten om het land geschikt te maken voor landbouw en bewoning. Langs oude wegen, waaronder de Zegwaartseweg, ontstonden boerderijen en woningen.

Door ontwatering en turfwinning veranderde het landschap ingrijpend. Sommige gebieden werden later drooggemalen en omgevormd tot polders. Ook de groei van Zoetermeer bracht grote veranderingen met zich mee.

Zoetermeer en Zegwaart waren lange tijd afzonderlijke plaatsen. In 1935 werden ze samengevoegd tot één gemeente: Zoetermeer. In 1962 werd Zoetermeer aangewezen als groeikern. Het dorp moest uitgroeien tot een complete stad met ongeveer 100.000 inwoners, met eigen woningen, scholen, winkels en recreatiemogelijkheden.

Na de eerste nieuwe wijken volgde uiteindelijk ook de ontwikkeling van het noordelijke deel van Zoetermeer: Noordhove.

De geboorte van Noordhove

In de eerste helft van de jaren tachtig werden de plannen voor Noordhove verder uitgewerkt. De wijk moest ruimte bieden aan nieuwe woningen, met aandacht voor groen, water en een prettige leefomgeving.

Op 3 december 1985 werd de eerste paal voor Noordhove geslagen. Daarmee begon de bouw van de nieuwe wijk. Vanaf 1986 kwam de ontwikkeling verder op gang. In de jaren negentig werd Noordhove uitgebreid en kreeg de wijk steeds meer haar huidige vorm.

De naam Noordhove verwijst naar de voormalige boerderij Noord-Hove aan de historische Zegwaartseweg 116. Zo bleef de herinnering aan het oude landschap behouden in de naam van de nieuwe wijk.

De eerste bewoners troffen een wijk aan die nog volop in ontwikkeling was. Woningen verrezen, maar wegen, winkels en andere voorzieningen waren nog niet overal gereed. Bij slecht weer veranderden bouwterreinen en paden in modderige plekken. De bijnaam ‘Blubberhove’ was dan ook snel gevonden.

Toch ontstond juist in deze beginperiode een sterke onderlinge betrokkenheid. Veel bewoners verhuisden ongeveer tegelijkertijd en maakten dezelfde ontwikkelingen mee. Er was behoefte aan scholen, speelplekken, winkels en plekken waar mensen elkaar konden ontmoeten.

Een wijk had immers meer nodig dan alleen huizen: er moest ook een gemeenschap ontstaan.

De eerste ontmoetingen en Wijkvereniging Noordhove ’86

In 1986 werd Wijkvereniging Noordhove ’86 opgericht. Betrokken bewoners en een welzijnswerker van de gemeente speelden een rol bij de totstandkoming.

Omdat er nog geen eigen wijkgebouw was, vonden de eerste activiteiten plaats in beschikbare ruimtes, waaronder basisschool De Baanbreker. De school was daarmee niet alleen een plek voor onderwijs, maar ook een ontmoetingsplek voor bewoners van een wijk die zichzelf nog moest ontwikkelen.

De vereniging richtte zich aanvankelijk vooral op belangenbehartiging. Bewoners wilden invloed hebben op de ontwikkeling van hun wijk en zich inzetten voor de voorzieningen die Noordhove nodig had. Een belangrijk aandachtspunt was de komst van winkels, zodat bewoners voor hun dagelijkse boodschappen minder afhankelijk zouden zijn van andere wijken.

De wijkvereniging was daarmee vanaf het begin meer dan een organisator van activiteiten. Het was een initiatief van bewoners die samen Noordhove leefbaarder wilden maken.

Een eigen plek: ’t Span

Al snel groeide de behoefte aan een eigen ontmoetingsplek. Aan de Sullivanlijn werd een wijkgebouw gerealiseerd, dat in 1989 werd opgeleverd. Het kreeg de naam ’t Span.

Die naam heeft een mooie symbolische betekenis. Een span paarden trekt samen dezelfde kant op en brengt gezamenlijk de kar vooruit. Dat past bij de gedachte achter Wijkvereniging Noordhove ’86: bewoners die samenwerken, elkaar verbinden en zich samen inzetten voor een fijne en leefbare wijk.

Samen de kar trekken is de gedachte die de naam ’t Span zo passend maakt. Want een wijk ontstaat niet alleen door huizen te bouwen, maar vooral doordat mensen elkaar ontmoeten, activiteiten organiseren en samen verantwoordelijkheid nemen voor hun leefomgeving.

Met de komst van ’t Span kreeg Noordhove een eigen ontmoetingsplek. Overdag werd het gebouw gebruikt voor activiteiten voor ouderen; de wijkvereniging organiseerde er vooral in de avonduren haar activiteiten. Zo groeide ’t Span uit tot een belangrijke sociale spil van de wijk, waar bewoners elkaar konden leren kennen en samen konden komen.

De naam ’t Span staat daarmee symbool voor samenwerken, verbinden en samen vooruitgaan.

’t Outspan: een eigen plek voor de jeugd

Ook de jeugd had behoefte aan een eigen ruimte. Aanvankelijk werden jongeren opgevangen in ’t Span, maar door de groeiende belangstelling ontstond behoefte aan een aparte plek.

In 1995 werd ’t Outspan gerealiseerd. Jongeren hielpen zelf mee met het schilderen en inrichten van de ruimte. Daardoor werd het echt hun eigen plek.

Jarenlang was ’t Outspan een belangrijke ontmoetingsplek voor de jeugd van Noordhove. In 2014 werd de ruimte gesloten en later bij het wijkcentrum getrokken. De herinneringen eraan blijven onderdeel van de geschiedenis van de wijkvereniging.

Van bouwplaats naar volwassen wijk

In de jaren negentig kreeg Noordhove steeds meer het vertrouwde uiterlijk van nu. Er kwamen woningen, scholen, parken en groenvoorzieningen. De bomen groeiden, de bouwkranen verdwenen en de wijk ontwikkelde zich tot een volwassen woonomgeving.

Toch zijn er nog altijd sporen van het oude landschap zichtbaar. De Zegwaartseweg en delen van de historische waterstructuur herinneren aan de tijd waarin hier boerderijen, weilanden en sloten lagen.

De wijk veranderde, en de behoeften van bewoners veranderden mee. Ook de wijkvereniging ontwikkelde zich verder. Door de jaren heen hebben veel bestuursleden en vrijwilligers zich ingezet voor activiteiten, ontmoetingen en het welzijn van bewoners.

Besturen kwamen en gingen, maar de basis bleef hetzelfde: mensen bij elkaar brengen en samen werken aan een prettige wijk.

In de loop der jaren ontwikkelde ook de samenwerking rond ’t Span zich verder. De wijkvereniging en de organisatie voor ouderen welzijn werkten samen om het gebouw voor verschillende groepen bewoners beschikbaar te houden. Zo bleef ’t Span een ontmoetingsplek voor meerdere generaties.

Noordhove in 2026

In augustus 2026 trad een nieuw bestuur aan bij Wijkvereniging Noordhove ’86. Daarmee begint een nieuwe periode in de geschiedenis van de vereniging.

De opdracht is vertrouwd én vernieuwend: de vereniging voortzetten als een plek waar bewoners van alle leeftijden elkaar kunnen ontmoeten, ideeën kunnen delen en activiteiten kunnen organiseren.

Ook vandaag vinden er uiteenlopende activiteiten plaats in en rond ’t Span. Van bijeenkomsten tot activiteiten voor verschillende leeftijden: het doel blijft mensen met elkaar in contact brengen.

Dat is dezelfde gedachte waarmee de eerste bewoners zich destijds inzetten voor hun nieuwe wijk.

De toekomst: samen blijven bouwen

De geschiedenis van Noordhove stopt natuurlijk niet in 2026. De wijk blijft veranderen. Nieuwe generaties groeien op en nieuwe bewoners vinden hier hun thuis. Ook Wijkvereniging Noordhove ’86 kijkt vooruit.

We willen blijven bouwen aan een plek waar kinderen welkom zijn, ouderen elkaar kunnen ontmoeten, vrijwilligers zich kunnen inzetten en bewoners met ideeën binnen kunnen stappen.

Een plek waar mensen zich thuis voelen en waar ruimte is voor ontmoeting, samenwerking en nieuwe initiatieven.

Want een wijk ontstaat niet vanzelf door huizen naast elkaar te zetten. Een wijk groeit wanneer mensen elkaar kennen, elkaar helpen en samen iets ondernemen.